To μικρό νησί

(La isla minima )


, , | Διάρκεια: 105 λεπτά | Παραγωγή: , Ισπανία


Ένα παλαιάς κοπής ατμοσφαιρικό αστυνομικό θρίλερ, που διαδραματίζεται στην Ισπανία του 1980 και συγκεκριμένα στην Ανδαλουσία και τους βάλτους του Γουαδαλκιβίρ. Η εποχή είναι ταραγμένη, ο δικτάτορας Φράνκο μόλις έχει πέσει από την εξουσία και η δημοκρατία έχει εδώ και λίγο καιρό επανέλθει στη χώρα. Αυτή η κρίσιμη πολιτική κατάσταση λειτουργεί πανέξυπνα ως ιδανικό φόντο για το βασικό θέμα της ταινίας, που είναι η προσπάθεια δύο αταίριαστων αλλά ικανότατων αστυνομικών να εξιχνιάσουν ορισμένες μυστηριώδεις εξαφανίσεις και ανθρωποκτονίες νεαρών κοριτσιών που έχουν θορυβήσει τη μικρή ισπανική κωμόπολη.

Gallery:


  • MV5BMTg0NzY0MjI0NF5BMl5BanBnXkFtZTgwMjcxMjU5MzE@._V1__SX1303_SY591_
  • la-isla-minima-inexarchiagr3
  • isla-blog-960x640
  • la-isla-minima2

H Κριτική Του CineGo


Γράφει:

«Το Μικρό Νησί» είναι μια ευχάριστη έκπληξη γι’ αυτόν τον έρμο και κινηματογραφικώς φτωχό Ιούνιο. Η ταινία είναι ένα παλαιάς κοπής ατμοσφαιρικό αστυνομικό θρίλερ, που διαδραματίζεται στην Ισπανία του 1980 και συγκεκριμένα στην Ανδαλουσία και τους βάλτους του Γουαδαλκιβίρ. Η εποχή είναι ταραγμένη, ο δικτάτορας Φράνκο μόλις έχει πέσει από την εξουσία και η δημοκρατία έχει εδώ και λίγο καιρό επανέλθει στη χώρα. Αυτή η κρίσιμη πολιτική κατάσταση λειτουργεί πανέξυπνα ως ιδανικό φόντο για το βασικό θέμα της ταινίας, που είναι η προσπάθεια δύο αταίριαστων αλλά ικανότατων αστυνομικών να εξιχνιάσουν ορισμένες μυστηριώδεις εξαφανίσεις και ανθρωποκτονίες νεαρών κοριτσιών που έχουν θορυβήσει τη μικρή ισπανική κωμόπολη. Αν και είναι φανερές οι πολιτικές προεκτάσεις της ταινίας, εν τέλει δεν βλέπουμε να παίρνει ξεκάθαρη θέση απέναντι στους προβληματισμούς που αυτή μας γεννά, καθώς το πολιτικό και ιστορικό υπόβαθρο παρατηρείται μάλλον από μακρυά, χωρίς να έρχεται ποτέ στο προσκήνιο.

Η ταινία αποτελεί μια μικρή όαση για το θεατή που έχει βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια, για εκείνον που έχει χάσει το ενδιαφέρον του και δε σηκώνεται με τίποτα από τον καναπέ του για να πάει σινεμά και για όλους εμάς τέλος πάντων που έχουμε δει ό,τι νερουλή μετριότητα φαντάζεστε να πλασάρεται ως «καταιγιστικό και πρωτοπόρο» έργο… Και εξηγούμαι. Το πρωτοφανές του «La Isla Minima» είναι αρχικά το πολύ σφιχτοδεμένο σενάριο και το πολύ δυνατό story. Η πλοκή εξελίσσεται, κάθε άλλο παρά κοινότυπα, αποφεύγοντας τα κλισέ, με αποτέλεσμα να συνεπαίρνει τον θεατή και να τον κρατάει καθηλωμένο για ό,τι μέλλει γενέσθαι. Η αφήγηση έχει συνοχή και αποτελεί παράδειγμα οικονομίας, αφού δε χρησιμοποιεί αδιάφορες υπο-ιστορίες ως μαξιλαράκι για να κλείσει σεναριακές τρύπες, ενώ ταυτόχρονα κάθε σκηνή μοιάζει  να προετοιμάζει το έδαφος για την επόμενη. Προς μεγάλη μου έκπληξη, η ταινία ξεκινάει πολύ γλυκά (σε αντίστοιχες περιπτώσεις αμερικάνικου σινεμά το ξεκίνημα μας βρίσκει στη μέση της ιστορίας και μετά ο θεατής παλεύει να ισορροπήσει μεταξύ πολλών ανούσιων flash-back). Όσο περνάει η ώρα, ο ρυθμός επιταχύνει και η ένταση κλιμακώνεται. Από την αρχή μέχρι και στο καταιγιστικό τελευταίο μισάωρο, ο σκηνοθέτης παίζει μονίμως με τα νεύρα μας, χρησιμοποιώντας και απίστευτης ομορφιάς πλάνα της φύσης της ισπανικής επαρχίας, τα οποία λένε με ήσυχο κι απλό τρόπο τη δική τους ιστορία. Είναι και το ισπανικό τοπίο ένας πρωταγωνιστής στην ταινία, όπως άλλωστε δηλώνεται και στον τίτλο της.

Το επόμενο πολύ δυνατό χαρτί της ταινίας είναι η φωτογραφία. Η χρήση της κάμερας είναι σχετικά λιτή (αν εξαιρέσουμε τα πλάνα των ισπανικών φυσικών τοπίων που έχουν γυριστεί προφανώς με γερανό ). Υπάρχει μόνο μια ελαφριά κίνηση στα σημεία που αυτό δικαιολογείται δραματουργικά και ευτυχώς αποφεύγονται εξεζητημένες επιδείξεις σκηνοθετικής δεινότητας. Ναι. Μιλάμε για μια ταινία που δίνει βάση στην ιστορία και στους ηθοποιούς της. Το γεγονός αυτό βέβαια, δεν την εμποδίζει από το να είναι εξαιρετικά φωτισμένη, με πολύ ενδιαφέρουσα χρήση του χρώματος και ατμόσφαιρα που σε υποβάλλει. Το αποτέλεσμα απογειώνεται από τις πολύ δυνατές και προσεγμένες ερμηνείες όχι μόνο των πρωταγωνιστών, αλλά και των δεύτερων ρόλων, που δικαιώνουν το σενάριο και βοηθούν να ζωντανέψει ένα ολόκληρο σύμπαν, που φαίνεται έτοιμο να σε καταπιεί, όπως ακριβώς συμβαίνει και με το «μικρό νησί» που ‘φαίνεται να καταπίνει τους κατοίκους του’. Κερασάκι στην τούρτα, το μουσικό score της ταινίας , που συμβάλλει κι αυτό με τη σειρά του στη δημιουργία μιας σπάνιας για τα σημερινά δεδομένα ατμόσφαιρας που εύκολα  ξελογιάζει χωρίς καν να σε ρωτήσει.

Και σε αυτό το σημείο, ερωτώ φίλε cinefreak : Τι παραπάνω είναι δηλαδή αυτό που λέμε «ένα καλό αστυνομικό θρίλερ»; Τι παραπάνω από καλό σενάριο, δυνατό στόρυ και ατμόσφαιρα που ξυρίζει; Τίποτα απολύτως σου απαντώ. Το « Μικρό Νησί» είναι ένα μεγάλο αστυνομικό θρίλερ που θα μείνει κλασικό και θα ελκύει όλων των ειδών τους θεατές. Από τους μικρότερους αμερικανοθρεμένους μπλοκμπαστεράδες μέχρι τους γηραιότερους ευρωπαιόπληκτους σινεφίλ. Οι Ισπανοί έκαναν πάλι το θαύμα τους με μια ταινία που κουβαλάει 10 βραβεία Γκόγια (σαν ισπανικά Όσκαρ φαντάσου) και δικαίως απαιτεί την προσοχή σου αυτήν την εβδομάδα.

Βαθμολογία Χρηστών: 0.0 / 5


από 0 βαθμολογήσεις
Σύνδεση ή Δημιουργία Λογαριασμού για να βαθμολογήσεις την ταινία

Παίζεται σε: 0 αίθουσες
0 αίθουσες στην Αθήνα
0 αίθουσες στην Θεσσαλονίκη
0 αίθουσες στην Επαρχία


Η ταινία δεν παίζεται πλέον στις αίθουσες